Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

O Αληθινός Πατριώτης Ιωάννης Καποδίστριας και το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού»

Το 1817, πριν 201 χρόνια, καθώς, η επαναστατική προσπάθεια των Φιλογενών είχε εισέλθει στην «τελική ευθεία, κυκλοφόρησε νόμιμα στα Επτάνησα , και χέρι με χέρι σε όλο τον ελληνικό χώρο, το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού», «ως υπαγόρευμα Πατριώτου είς φιλογενείς ψυχάς» που προανήγγειλε στους Φιλογενείς την επερχόμενη απελευθέρωση, τονίζοντας : «Θαρσείτε Έλληνες! Των αγώνων σας το στάδιον μέγα δεν είναι. Ολίγη φιλοτιμία και η νίκη είναι βεβαία. Μικρός σπινθήρ πατριωτισμού και η γενική και μερική ευδαιμονία βεβαιοτάτη».
Το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού», ήταν η τελική επαναστατική μπροσούρα για την Επανάσταση και ταυτόχρονα προκήρυξη κατά της αγγλοκρατίας λαι των αγγλόδουλων του «Ιόνιου Λαού» , και απευθυνόταν προς τους κατοίκους των Ιονικών Επτά Νήσων και ολόκληρο το υπόδουλο ελληνικό έθνος λέγοντας:

 «Η Πατρίς, το Έθνος, η Ευρώπη ολόκληρος τρέφει χρηστάς ελπίδας εις τα υποκείμενα σας» , (τους Έλληνες της Επτανήσου), « και με ανυπομονησίαν περιμένει τους καρπούς του ευγενούς πατριωτισμού και των ενδόξων αγώνων σας».

 Το «Δοκίμιο» γράφτηκε υπό του Ανωνύμου του Έλληνος, όπως και η «Νομαρχία» από τους ανθρώπους που ήταν πολύ κοντά στον Καποδίστρια και φέρει την υπογραφή Ε.Φ.(Εταιρεία των Φίλων;). Στη δεύτερη σελίδα έχει το ακόλουθο απόσπασμα από επιστολή του Ι.Κ. (Ιωάννη Καποδίστρια) προς τον Α.Β. «Δι’ αυτής γαρ υπάρχομεν (της πατρίδος) , και υπέρ αυτής ζειν οφείλομεν». Στο «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού» του 1817, ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας , χαρακτηριζόταν «η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, ο αληθής και ζων στύλος της Πατρίδος, και το καύχημα του Γένους ολοκλήρου», «νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής». 

Υποσημείωση των Ε.Φ στη σελίδα 30. 

«Αρκούμαι μεταξύ άλλων να αναφέρω την Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, τον αληθή και ζώντα στύλον της Πατρίδος σας, και το καύχημα του Γένους ολοκλήρου, τον εξοχώταον Κόμητα Ιωάννην Καποδίστριαν. Γενναίε και ένδοξε Άνερ! Οι υπέρ του Γένους σου λαμπροί αγώνες είναι πλέον παρά αξιώτεροι των ασθενών μου εγκωμίων. Δότι στεφανούνται καθ εκάστην με χρυσάς δάφνας από ολόκληρον τον εξευγενισμένον κόσμον, εις την ευδαιμονίαν του οποίου συνήργησας υπέρ άλλον τινά, και επί προσώπου όλης της οικούμενης εκύρωσας αυτήν δια της σφραγίδος σου. Το όνομά Σου, είναι εγκεχαραγμένον εις τας πλάκας των καρδιών μας, και οι αληθείς πατριώται δεν θεωρούσιν εις το πρόσωπόν Σου παρα δεύτερονΜιλιτιάδην ή άλλον Θεμιστοκλέα, οίτινες δια της απελευθερώσεως του Γένους και της Πατρίδος των απέκτησαν μνήμην αθάνατον εις τα ένδοξα χρονικά του ανθρωπίνου Γένους. Ας χαίρη η πατριωτική Σου καρδία, θερίζουζα τους δικαίους καρπούς των υπέρ του Γένους σου ενδόξων αγώνων , το οποίον ως εξ ενός στόματος Σοι εύχεται Ζωήν Πολυχρόνιον».
Αυτά, οι ιστορικοί των δολοφόνων τα ξέχασαν.
 Η Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, Ιωάννης Καποδίστριας,ο ζωντανός στύλος της Πατρίδος, το καύχημα ολοκλήρου του Γένους, ο νέος Μιλιτιάδης και Θεμιστοκλής, ήταν ο αρχηγός της Επανάστασης του 21. 

Οι εθνοπροδότες Μαυροκορδάτος, Πολυζωίδης, Κουντουριώτης, Ορλάντο, Βούλγαρης , Κριεζής Μπουδούρης, Μιαούλης ζητωκραύγαζαν το 1831 , «ζήτω η πατρίς», «ζήτω το Έθνος» , και «ζήτωσαν οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους». Οι Αγγλοι. Ακριβώς τα ίδια φώναζε και ο εθνοπροδότης Βελουχιώτης. 

Ο προδότης Τάσος Πολυζωίδης στις 29 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1931 στο όργανο της Αγγλικης πολιτικής τον «Απόλλωνα» που βγήκε με εντολή του Γουέλιγκτον έγραφε: «Οι Έλληνες ήνοιξαν τα ομματά των δεν γίνονται όργανα των σκοπών ενός άτομου, το όποιον δεν έσυμμετείχε ποτε τής τύχης και τών αγώνων των». 
Ο Καποδίστριας ο Νέος Μιλιτιάδης, ο νέος Θεμιστοκλής , ο αρχηγός της Επανάστασης, δεν συμμετείχε στους Αγώνες των Ελλήνων!!!!!! 
Και κατέληγε ο προδότης Πολυζωίδης λέγοντας ότι, ο προδοτικός αγώνας των πραξικοπηματιών ήταν «Αγών, εθνικός, αγών νόμιμος, αγών δικαιοσύνης, (μασωνικού) φωτισμού, απολυτρώσεως, αναστάσεως της Ελλάδος»

Το Δοκίμιον περί Πατριωτισμού του 1817 παραμένει τώρα, 201 χρόνια μετά, περισσότερο επίκαιρο από ποτέ! 

Διότι, ως έλεγε και ο Ρόίδης, « Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας, η Ελβετία τους περιηγητάς , και η Ελλάς την Ευρωπαικήν Ιδέαν ,τον Νέο πατριωτισμό, το μουλωχτό Πατριωτισμό, και τους ΚωλοΈλληνας του Κοτζιάδες τους Χάνους και τους Τσιπρέσκου».

 Το Δοκίμιον περί πατριωτισμού επανεκδόθηκε το 1847 στην Αθήνα λογοκριμένο και πλαστογραφημένο από κάποιον Π. Πατρικίο, χωρίς την αναφορά στον Καποδίστρια. 

Η πλαστογραφημένη «καθεστωτική εκδοχή», για την εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση , δημιουργήθηκε, για να αποσιωπηθεί η επαναστατική δραστηριότητα των Πατριωτών, των «Φίλων του Γένους», που είχαν επικεφαλής τον Ιωάννη Καποδίστρια, και ταυτόχρονα για να εξυπηρετηθούν οι δολοφόνοι του Καποδίστρια , που επανέκτησαν τον έλεγχο του «ανεξάρτητου» ελληνικού κράτους, μετά την δολοφονία. 

Τώρα ξαναβγήκε πλήρες, μετά από 201 χρόνια. 

Το «Πατριωτικό Δοκίμιο», είναι το απόλυτο ντοκουμέντο της γέννησης του Ελληνικού Πατριωτικού και Εθνικού Κινήματος πριν 201 χρόνια. Το Ευαγγέλιο του καλού Πατριώτη ,εξηγεί ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΑΛΗΘΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ και εξηγεί γιατί οι Εθνοπροδότες δεν είναι πατριώτες.

 Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 .

 Ένα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι. Σε κάθε ελληνική οικογένεια. 

Εμπρός , οι αληθινοί Πατριώτες να τιμήσουμε τα 201 χρόνια του ελληνικού πατριωτικού και Εθνικού Κινήματος. 
«Το Ευαγγέλιο κάθε Έλληνα Πατριώτη». Αφιερωμένο σε Φιλογενείς ψυχές. 
Ένα βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας που πρέπει να διαβάσει κάθε Έλληνας. 

Αγοράσατε, διαβάστε και διαδώσετε, 
Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 .
Τιμή 15 ευρώ

Για ταχυδρομική αποστολή με αντικαταβολή συν τα ταχυδρομικά έξοδα.

 Παραγγελίες στο deltio11@gmail.com
και στο 6944 279798.


Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

Διαβάστε το Δοκίμιο Περί Πατριωτισμού

«Μυριάδων ανθρώπων στόματα προφέρουσι την λέξιν Πατριωτισμός, πλην πολλά ολίγων πνεύματα εννοούσι την κυρίαν της λέξεως σημασίαν. Όλοι βεβαιούσιν, ότι εις τας ψυχάς των εμφωλεύει ο Πατριωτισμός, αλλ' εν υπάρξει εις τα ώτα των περισσοτέρων το όνομα Πατρίς, Πατριωτισμός, είναι ήχος ασήμαντος, καθότι η ευγενεστέρα αύτη των αρετών πολλά ολίγας κρίνει αξίας να εκλέξη ως κατοικητήριον της. Είναι ευγενής, και δια τουτο αγενών ψυχάς αποστρέφεται, και γενναία, και διά τουτο των φιλάργυρων ούτε την ύπαρξη να ακούη δέν υποφέρει. Κοινωφελής τέλος, και διά τουτο ιδιοφελεις μισεί»

Από το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 . 
Ένα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι. 
Σε κάθε ελληνική οικογένεια.
Το 1817, καθώς, η επαναστατική προσπάθεια των Φιλογενών για την Ανάσταση του Γένους των Ελλήνων, είχε εισέλθει στην «τελική ευθεία», κυκλοφόρησε νόμιμα στα Επτάνησα , και χέρι με χέρι σε όλο τον ελληνικό χώρο, το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού». 

Το «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού», ήταν η τελική ιδεολογική προκήρυξη της μυστικής, «Εταιρείας των Φίλων του Γένους», δηλαδή, της Ελληνικής Επαναστατικής Οργάνωσης, που ιδρύθηκε το 1800 στην Κέρκυρα. 

Το Δοκίμιον περί Πατριωτισμού του 1817 είναι τώρα, 201 χρόνια μετά, περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. 

Θα κάνω μια μικρή προσαρμογή στο παλιό καλαμπούρι του Ροίδη που το υπερεκμεταλλεύονται διάφοροι συντονιζόμενοι και εκσυγχρονιζόμενοι «μεταρρυθμισταί» και «εκσυγχρονισταί» . 

«Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας, η Ελβετία τους περιηγητάς , και η Ελλάς την Ευρωπαικήν Ιδέαν ,τον Νέο Πατριωτισμό, το μουλωχτό Πατριωτισμό, και τους Κωλο-Έλληνας». 

Απέναντι σε αυτούς , έχουμε 
«Το Ευαγγέλιο κάθε Έλληνα Πατριώτη». 

Ένα βιβλίο εθνικής αυτογνωσίας που πρέπει να διαβάσει κάθε Έλληνας. 
Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 . 
Αφιερωμένο σε Φιλογενείς ψυχές.

Αγοράσατε, διαβάστε και διαδώσετε, 
Το Δοκίμιον «Περί Πατριωτισμού» των Φιλογενών του 1817 . 

Ένα βιβλίο που πρέπει να βρίσκεται σε κάθε Ελληνικό Σπίτι. Σε κάθε ελληνική οικογένεια. 

Τιμή 15 ευρώ

Για ταχυδρομική αποστολή με αντικαταβολή συν τα ταχυδρομικά έξοδα.

 Παραγγελίες στο deltio11@gmail.com
και στο 6944 279798.

ΥΓ. Δεν θα το βρείτε αλλού. Θα το κρατήσω εκτός εμπορίου!

Τα γεγονότα του Ιουλίου 1831 στον Πόρο και το Πραξικόπημα των πρακτόρων της Αγγλίας

Του Σπύρου Χατζάρα 

Η τελική έφοδος για την «έξωση» του Κυβερνήτη εξαπολύθηκε με εντολή από το Λονδίνο, τον Μάιο του 1831, όταν οριστικοποιήθηκε η πολιτική απόφαση του Ιωάννη Καποδίστρια, να προχωρήσει στη διανομή των «Εθνικών Γαιών» στους ακτήμονες, για την τόνωση της οικονομίας. 

Η απόφαση του Καποδίστρια έπληττε καίρια τα συμφέροντα των Ρότσιλντ , που είχαν πάρει ενέχυρο την εθνική γη για τα «δάνεια της υποτέλειας», αλλά και τα συμφέροντα των «μεγάλων οικογενειών» του Μοριά, που είχαν ως ενοικιαστές των Τούρκων, την εκμετάλλευση της γης.

 Με προτροπή των Άγγλων, εγκαταστάθηκε στην Ύδρα, ο πολιτικός εγκέφαλος της «συνταγματικής Αντιπολίτευσης», και διεκδικητής της εξουσίας, Αλ. Μαυροκορδάτος, που συγκρότησε μια «παράλληλη αυτόνομη εξουσία», που την αποτελούσαν ο «μεγαλονοικοκύρης» της Ύδρας Λάζαρος Κουντουριώτης, το δεξί χέρι του Μαυροκορδάτου, και ο μεγαλοαπατεώνας Ιωάννης Ορλάντο, που υπέγραψε τα δάνεια της Αγγλίας, ο Δημήτριος Βούλγαρης υιός του επί τουρκοκρατίας διοικητή της Ύδρας, Γ. Βούλγαρη, ο Ιωάννης Κριεζής και ο Ιωάννης Μπουδούρης. Ο Ζαΐμης και ο Μαυροκορδάτος «καθοδηγούσαν» πολιτικά τις ενέργειες της επιτροπής.

 Η εξαγωγή της εξέγερσης έγινε με τα Υδραίικα, πλοία που έκαναν καταδρομές στα νησιά του Αιγαίου για να εξασφαλίσουν την προσχώρηση τους στο κίνημα . Με τα κλεμμένα χρήματα των δανείων, ο Μαυροκορδάτος, οι Κουντουρώτες, οι Δεληγιανναίοι, οι Ζαίμηδες, και οι Λόντοι χρηματοδοτούσαν την «αντίδραση», εξαγόραζαν ανθρώπους και διέδιδαν την προπαγάνδα τους, με την φυλλάδα ο «ΑΠΟΛΛΩΝ» του Αναστ. Πολυζωΐδη που, είχε εκδοθεί με εντολή του Ουέλλιγκτον και διανέμονταν στην Ελεύθερη Ελλάδα με τα Υδραίικα πλοία. 

Η αγγλική «φατρία της Υδρας»,τον Μάιο του 1831 εξαγόρασε τον Τζάμη Καρατάσο, και του έδωσαν χρήματα για να φύγει απ΄ το Ναύπλιο να μεταβεί στη Ρούμελη και να ξεσηκώσει τη Στερεά Ελλάδα, κατά του Κυβερνήτη. Αυτός με επτά συντρόφους του ,πήγαν στη Σαλαμίνα και από εκεί απέστειλαν επιστολές στο Λάζαρο και τον Γεώργιο Κουντουριώτη στην Ύδρα και σε διάφορους οπλαρχηγούς της Ρούμελης. Ο Καρατάσος έγραψε και στον στρατηγό Νότη Μπότσαρη του ανήγγειλε την αποστολή του στη Ρούμελη και τον προέτρεπε να μιμηθεί τους Υδραίους Το σώμα που συγκρότησε ο Καρατάσος συγκεντρώθηκε στην Κάντζα και επετέθη στη Θήβα. Εκεί κατάργησε την αστυνομία και εξέδωσε προκηρύξεις τις οποίες υπέγραφε με συμβολικά στοιχεία. Όταν εμφανίστηκαν οι κυβερνητικοί στρατιώτες το σώμα Καρατάσου κατέφυγε στις κατεχόμενες από τους Οθωμανούς περιοχές απ’ όπου έστειλαν τον Μ. Γρίβα στην Ύδρα ζητώντας βοήθεια. Επανελθόντες περικυκλώθηκαν στη θέση Κουδούνα όπου το σώμα διελύθη ο δε Καρατάσος διέφυγε στην Ύδρα. 

Μετά από σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην οικία του Ανδρέα Μιαούλη, στις 14/26 Ιουλίου, παρουσία και Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, η Χούντα των συνεργατών της Εταιρείας της Ανατολής, ( Κουντουριώτης, Ορλάντο, Βούλγαρης, Κριεζής και Μπουδούρης), αποφάσισε την αποστολή εκατόν είκοσι ναυτών υπό τον Αντώνιο Κριεζή για να καταλάβει την φρεγάτα «Ελλάς» και το Μπούρτζι του Πόρου (φρούριο Εΐδεκ). Μετά την επιτυχή κατάληψη της Φρεγάτας «Ελλάς»,ο Αντώνιος Κριεζής, στις 15/27 Ιουλίου 1831,ενημέρωσε τους Λάζαρο και Γεώργιο Κουντουριώτη για την αναίμακτη επιτυχία της επιχειρήσεως.

 «...Πόρος έκ του Δικρότου Ελλάς 15 Ιουλίου 1831 Προς τους ευγενεστάτους κυρίους Λάζαρον και Γεώργιον Κουντουριώτην είς Ύδραν Σπεύδω να σας αναγγείλω ότι μίαν ώραν μετά τα μεσάνυκτα εμβήκαμεν είς την φρεγάτα. Αντίστασιν δια των όπλων δεν εύρωμεν από τους ευρισκομένους εις την φρεγάταν,μέρος της φρουράς του πολιταρχείου μας εκατάλαβε και έτρεξε να δώση είδησιν είς τον ναύσταθμον,πλην,η απειλή των όπλων μας τους έκαμε να σταματήσουν,ήρχισαν να φωνάζουν και τας φωνάς επήρε είδησιν το διοικητήριον και η κορβέτα του Κανάρη,όθεν επυροβόλησαν πέντε ή έξ τουφέκια. Σήμερον το πρωΐ ήλθεν ο καπετάν Νικολάκης (Γκίκας) και ο καπετάν Χριστόδουλος (Μέξης) τους εγχείρισα την επιστολήν σας, και αφού την ανέγνωσαν, ωμιλήσαμεν και εσυμφωνήσαμεν όπου να βασταχθή η ευταξία και να μην ταραχθούν τα καθεστώτα. Εάν όμως λάβωμεν ανάγκην απο ναύτας,να πάρωμεν μερικούς Ποριώτας.Εκάμαμεν ομιλίαν προς τούτοις περί κυριεύσεως του κορβέτου Κανάρη,πλην δεν το ενεκρίναμεν,επειδή ήτο ενδεχόμενον να γίνη ρίξις εις τον Πόρον.Εις την φεργάταν ευρίσκοντο είκοσι επτά άτομα...»

 Στην συνέχεια της επιστολής ο πλοίαρχος Αντώνιος Κριεζής, ανεφερε στους αδελφούς Κουντουριώτη ότι εξαγόρασε τους ναύτες με την καταβολή του μηνιάτικου και την τροφοδοσία του πληρώματος της Φρεγάτας «Ελλάς», και ζητούσε την άμεση άφιξη του Μιαούλη στον Πόρο, προ της αφίξεως της Αγγλικής και της Γαλλικής φρεγάτας. Στο λιμάνι του Πόρου ήταν ακόμη παροπλισμένες οι κορβέτες «Υδρα» και «Νήσος των Σπετσών» με κυβερνήτη τον Κανάρη, τα ατμόπλοια «Αστιγξ» και «Καλαβρία» καθώς και άλλα μικρότερα, ανάμεσά τους και ο θρυλικός « Αγαμέμνων », της μακαρίτισσας Μπουμπουλίνας που τον είχε δωρίσει στο έθνος. 

Ο εθνοπροδότης Μιαούλης έφθασε στις 16 /28 Ιουλίου, στον Πόρο, με άλλους 200 ναύτες, συνέλαβε τον Κανάρη και τον φυλάκισε στην φρεγάτα ΕΛΛΑΣ, αλλά ο Κανάρης, κατάφερε να ξεφύγει, και έσπευσε στην Αίγινα, με τον κεφαλλονίτη Δημήτριο Ορλώφ και ενεργοποίησαν δύο πολεμικά του Στόλου, τα μπρίκια ΗΡΑΚΛΗΣ και ΑΘΗΝΑ. Με την άφιξη του Μιαούλη προσχώρησαν στην προδοσία ο διοικητής του Ναυστάθμου Γ. Σαχτούρης, ο ιουδαίος Γ. Σαχίνης της κορβέτας ΥΔΡΑ και ο Υδραίος Ι. Φαλάγκας. Την ίδια ημέρα οι αγγλόφιλοι «συνταγματικοί συνωμότες» έστειλαν στα νησιά του Αιγαίου από την Συρο που την είχαν καταλάβει την ακόλουθη εγκύκλιο.
«..Σας ειδοποιούμεν ότι σήμερον έφθασε ευκαιρία εξ Ύδρας δια της οποίας αναγγέλεται ότι η Ύδρα πληροφορηθείσα ότι η εξουσία εσκόπευε να πέμψη δύναμιν ναυτικήν και στρατιωτικήν κατά του Αιγαίου Πελάγους δια να κατασιγάση δια της βίας την συνταγματικήν φωνήν των Αιγαιοπελαγιτών,έπεμψαν τον γνωστόν άξιον και ένθερμον πατριώτην Αντώνιον Κριεζήν με ναυτικήν δύναμιν είς Πόρον και έλαβεν υπό την εξουσία του το εθνικόν δίκροτον Ελλάς.Κατόπιν έμελε να κινήση και ο ίδιος ο ναύαρχος Μιαούλης δια να παραλάβη τον ναύσταθμον.Το αξιόλογον είναι ότι οι ναύται αναχωρούντες απο την Ύδρα δια τον πόρον εφώναζαν ομόνοιαν,ευταξίαν, υπακοήν εις τους αρχηγούς,ζήτω η πατρίς, ζήτω το Έθνος,ζήτωσαν οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους.Η υπό τον Σαχίνην κορβέτα είναι και αυτή εις Πόρον,ήτοις θέλει συμπράξει με το δίκροτον καθώς και όλα τα εθνικά πλοία...»

 Οι πράκτορες όπως και οι Κομμουνσιτές στην κατοχή ειχαν μεραμορφωθεί σε πατριώτες και έγραφαν. «ζήτω η πατρίς, ζήτω το Έθνος, ζήτωσαν οι ειλικρινείς φίλοι και προστάται του Έθνους».

 Στις 18/30 Ιουλίου έφθασε στον Πόρο η Ρωσική μοίρα υπό τον ναύαρχο Ρίκορντ, με 4 πλοία μάχης και απέκλεισε το βόρειο στενό, ενώ στον Γαλατά στρατοπέδευσαν οι κυβερνητικές δυνάμεις με μία ίλη ιππικού υπό τον συνταγματάρχη Δ. Καλλέργη, και 1200 πεζούς με διοικητή τον Νικηταρά. 

Στον Πόρο έπλευσαν, ενισχύοντας την μοίρα του Ρίκορντ, τα μπρίκια του Κανάρη και του Ορλώφ. Το βράδυ της 18ης Ιουλίου έγινε η πρώτη συνάντηση του Ρώσου ναυάρχου Ρίκορντ με τον Μιαούλη στην παραλία του Πόρου, μια και ο Μιαούλης φοβήθηκε να πάει στη ρωσική ναυαρχίδα, ο οποίος εκφράζοντας το πραξικόπημα, είπε πως μέχρι τη σύγκληση της Εθνοσυνέλευσης αναγνωρίζει ως αρχή μόνο τη Δημογεροντία της Ύδρας, και κάλεσε τον Ρίκορντ να μην ανακατεύεται στα Ελληνικά πράγματα, όπως έκαναν και οι Αγγλογάλλοι.

 Ο Μαυροκορδάτος γνωρίζοντας την επικείμενη άφιξη στις 23 Ιουλίου/4 Αυγούστου της Αγγλικής φρεγάτας ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗ και της Γαλλικής ΚΑΛΥΨΩ, έσπευσε στον Πόρο για να ηγηθεί των διαπραγματεύσεων. 

Ο Ρίκορντ ζήτησε από τους στασιαστές να αποδώσουν στην Κυβέρνηση του έθνους τα πλοία αλλά ο Μαυροκορδάτος και ο Μιαούλης δήλωσαν ότι είχαν διαταγή από το Κοινόν της Υδρας να μη υπακούσουν σε αυτόν και ότι θα εκαναν ότι τους λέλγαν οι τρείς ναύαρχοι . Όταν έφτασαν η αγγλική και η γαλλική φρεγάτα με τους πλοιάρχους Λαλάντ και Λάϊονς πήραν μαζί τους και τον μαυροκορδάτο και πήγαν στο ναυυπλιο για συνομιλίες με τους τρείς αντιπρέσβεις. Ο Λάϊονς καί ο Λαλάντ ζήτησαν από τον Ρωσο Ναύαρχο να τους άκολουθήσει στο Ναύπλιο, ώστε ο Μιαούλης να πάει τα πλοία στην Ύδρα.

 Ο Ρίκορντ όμως έμεινε αποκλειοντας τον ναύσταθμο. Οι συνωμότες παράλληλα, προσπάθησαν να προκαλέσουν εξέγερση του τακτικού τάγματος που στάθμευε στο Ναύπλιο. Ο Α. Πολυζωίδης έγραψε επιστολή προς τον διοικητή του τακτικού τάγματος Π. Διαμαντίδη και ο Θ. Φαρμακίδης προς τους αξιωματικούς Μαμάκη, Καμπότη και Γενοβέλη για να κινήσουν σε αποστασία το τάγμα τους στο Ναύπλιο. Το εγχείρημα απέτυχε και μόνο ο Γενοβέλης αυτομόλησε στην Ύδρα. 

Ο συνωμότης και τοκογλύφος Ι. Μακρυγιάννης που ήταν ρουφιάνος των «Συνταγματικών» στο Καποδιστριακό Ναύπλιο, επρόκειτο να καταλάβει το Παλαμίδα. Το σχέδιο για το πραξικόπημα στο Ναύπλιο το περιέγραψε λεπτομερώς στα απομνημονεύματα του. «τότε βρίσκω έναν ανιψιόν του Δεσπότη Ησαΐα. Αυτός ήταν φρούραρχος εις το Παλαμήδι. Τον Κυβερνήτη τον φοβέριζαν πολλοί να τον σκοτώσουνε, ότι έκαμεν εξορίαν όλους τους σημαντικούς της πατρίδας άλλους εις τη Νύδρα κι᾿ άλλους αλλού, κ᾿ ο καθείς από αυτούς είχε το κόμμα του και συγγενείς του, και κιντύνευε. Εγώ εις τον Κυβερνήτη είχα μίαν συμπάθεια, ότι έλπιζα να μετανοήση και να ᾿ρθη εις τον καλόν δρόμον. Και τον ᾿παινούσα κι᾿ ας με πείραζε αδίκως -δεν μου κακοφαίνεταν. Τότε δια να μην του γένη κάνα δυστύχημα αυτεινού και κιντυνέψη η πατρίδα, μίλησα μ᾿ εκείνον οπού ήταν φρούραρχος του Παλαμηδιού να μας δώση το Παλαμήδι και να του δώσουμεν δυο χιλιάδες τάλλαρα. Συνφωνήσαμεν ᾿σ αυτό και πούθε να μας μπάση και να λάβωμεν τις αναγκαίες τάμπιες. Με πήρε πήγαμεν οι δυο μας εις το Παλαμήδι είδα τις θέσες, τα πολεμοφόδια, όλα. Τότε ορκίζομαι και με τον Μήτρο Ντεληγιώργη, στενό μου φίλον, τίμιον αγωνιστή, συνάζομεν ανθρώπους μυστικά τους είχαμεν εις την Νεόπολη, τους δώσαμεν και χαρτζιλίκι, ξοδιάσαμεν καμμιά τετρακοσιαριά τάλλαρα και τους λέγαμεν των ανθρώπων ότι θα πάμεν κλέφτες. Τότε είχαμεν χαζίρι αυτούς κι᾿ ανθρώπους πιστούς να στείλωμεν συνχρόνως εις Ρούμελην, εις Πελοπόννησο και νησιά να γένουν οι πληρεξούσιοι θα ᾿ρχονταν οι ίδιγοι οπού ᾿ταν εις την Τετάρτη Συνέλεψη».

 Ο Μακρυγιάννης σύμφωνα με τις οδηγίες που του έδωσαν, εξαπάτησε 300 ανθρώπους ξοδεύοντας 400 δικά του ισπανικά τάλιρα, ενώ παράλληλα υποστήριζε στα απομνημονεύματα του , πως δεν είχε να φάει, αν δεν έπαιρνε τον μισθό του, και κανόνισε να παραδοθεί το Παλαμήδι, για 2000 ισπανικά τάλιρα.

 Ο Μακρυγιάννης έστειλε μήνυμα στην Ύδρα, και ζήτησε τα λεφτά για να εξαγοράσει την φρουρά . Και ήρθε η απάντηση, «θα γένη διαφορετικό το πράμα». Το μήνυμα πρέπει να στάλθηκε μετά την 1/13η Αυγούστου, και την ανατίναξη του εθνικού στόλου, από τον προδότη Μιαούλη, διότι τότε αποφασίστηκε οριστικά να «γένη διαφορετικό το πράμα». 

Ο Μακρυγιάννης παραθέτοντας στα απομνημονεύματα του φανταστικούς διαλόγους με τον Μιαούλη που βρισκόταν στον Πόρο, κατέγραψε τη συνεννόηση, ενώ ως παραδόπιστος τοκογλύφος έκλεγε ακόμα το 1840, τα «400 τάλαρα του», όπως έκλεγε και τα 300 γρόσια που είχε δανείσει στον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη . Ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματα του ανεφερε: «λέγω του Μιαούλη να πάγη εις τη Νύδρα και ειπή του Μαυροκορδάτου, των Κουντουργιωταίων και του Ζαΐμη να του δώσουνε τις δυο χιλιάδες τάλλαρα . Του είπα να πάρη και καμπόσους Νυδραίγους να γνωρίζουν από κανόνια και εις την Πρόνοια ανταμωνόμαστε. Πήγε ο Μιαούλης το λέγει αυτεινών.
«Πες του Μακρυγιάννη, λένε του Μιαούλη, να τραβήξη χέρι από αυτό και θα γένη διαφορετικό το πράμα». Τότε διαλύσαμεν τους ανθρώπους χάσαμεν και τα χρήματά μας». Μέσα από τα, «του είπα να πάει», «του λέγω», με τα οποία προσωποποιεί και υποκαθιστά την επικοινωνία του με τους στασιαστές , όπως κάνουν συχνά οι αγράμματοι , αποκάλυψε όλη τη συνωμοσία, της οποίας ήταν μέρος. Η «Φατρία της Ύδρας», ανέλαβε την δολοφονία του Καποδίστρια. 

Παράλληλα στη Μάνη, η φατρία της Ύδρας συνδέθηκε με τους Μαυρομιχαλαίους, τους συγγενείς και τους οπαδούς τους. Οι Αναστάσιος και Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης και ο ανιψιός τους Ηλίας Κατζάκος, που ήταν δραπέτης απ’ τη φυλακή όπου κρατείτο για απόπειρα φόνου, υποχρέωσαν τον διοικητή της Σπάρτης να εγκαταλείψει την έδρα του στο Λιμένι και δημιούργησαν εκεί τη λεγόμενη Συνταγματική Επιτροπή της οποίας επικεφαλής ανάλαβε ο αυτόκλητος στρατηγός Ηλίας Κατζάκος. Η Επιτροπή που την αποτελούσαν οι γιοι του Πετρόμπεη, Αναστάσιος και Ιωάννης και οι Δ. Πικουλάκος, Π. Κοσονάκος, Ν. Τεκουλάκος, Θ. Βουμιάκος, Π. Γεροκαράκος, Γ. Δεμέστιχας και Δ. Πουλικάκος με προκηρύξεις προσεκάλεσε όλη τη Μάνη να ενωθεί με το στασιαστικό κίνημα.

 Η φατρία της Ύδρας, έστειλε στα παράλια της Μάνης τον Μ. Δέμπη με προκηρύξεις προς τον λαό με τις οποίες τον καλούσαν να εκλέξει πληρεξουσίους. Η επίθεση του Ρίκορντ και των Καποδιστριακών κατά του Μιαούλη άρχισε στις 27 Ιουλίου / 8 Αυγούστου . 

Την επομένη ο Νικηταράς με εξακόσιους στρατιώτες πέρασε στο νησί. Στις 29 Ιουλίου/10 Αυγούστου, η φατρία της Ύδρας έστειλε στο Κρανίδι τον Παπαθανασόπουλο για να ξεσηκώσει τους κατοίκους και να επιτεθούν μαζί με τους Υδραίους στον Πόρο, αλλά εκδιώχθηκε, και οι αποκλεισμένοι Υδραίοι ναύτες, ανατίναξαν την κορβέτα ΝΗΣΟΣ ΣΠΕΤΣΩΝ, και τον ΑΓΑΜΕΜΝΩΝΑ της Μπουμπουλίνας και κατέφυγαν στο Μπούρτζι.

 Ό πράκτωρας Πολυζωίδης στο φυλλο 41 του «Απόλλωνα» (29 Ιουλίου 1831) άγραφε: «Οί διοικηταί τών συμμαχικών μοιρών εγνώρισαν ότι τά είς Πόρον γενόμενα δεν ειν' έργον αξιωματικών τίνων αποπλανημένων, αλλά συνέπεια της στερεάς αποφάσεως πολλών κοινοτήτων τ νά υπερασπίσουν τά δίκαια των και τά του έθνους όλου κατά του αυθαιρέτου. Αντί. νά εύρουν ίχνη πειρατείας, παρετήρησαν λαμπρά ίχνη τής ευταξίας, και τρανά δείγματα ενός εθνικού ομοφώνου κινήματος. Είδον άνδρας τους οποίους έμαθον νά σέβωνται έκ της ιστορίας, και επί κεφαλής των τον ένδοξον ναύαρχόν μας, το μέγα καύχημα της Ύδρας, το σεβασμιώτερον όνομα της νέας Ελλάδος. Εις τοιαύτην κατάστασιν εύρον τά κατά τον Πόρον, και έκ τοιαύτης όψεως τά έθεώρησαν, και θέλουν τά παραστήσει περαιτέρω οί προστάται της εθνικής μας ελευθερίας». Ο Πολυζωίδης προέβλεπε ότι «τό έθνος θά έκτεθη είς νέας δοκιμασίας», αν γίνόταν προσπάθεια να καταπνιγεί το «φιλελεύθερον φρόνημα του Εθνους» και προέβλεπε ρήξη. «Λεν άρνούμεθα οτι τοιαύτα τινά έμπορούν νά συμβούν εν μέρει. Άλλά τις θά είναι ό αίτιος; Τις θέλει δώσει τήν πρώτην άφορμήν; Οχι βέβαια το έθνος, ή μέρος τού έθνους. Επειδή το έθνος έως τώρα μετεχειρίσθη νόμιμα και ειρηνικά μέσα είς εκφρασιν των χρειών του, προταίτιος θά είναι ό νύν κατά δυστυχίαν έπι κεφαλής τών πραγμάτων ευρισκόμενος, όστις ανένδοτος είς τάς προτάσεις τού έθνους, αποφασίζει νά θυσιάσει τό πάν είς τό είδωλον τής φιλαρχίας του, και με τήν χρήσιν μισθωτών βραχιόνων νά στηρίξει τον δεσποτισμό ν του. Οί Έλληνες ήνοιξαν τά ομματά των δεν γίνονται όργανα τών σκοπών ενός άτομου, τό όποιον δεν έσυμμετείχε ποτε τής τύχης και τών αγώνων των. Ελληνες! Ό άγών, του οποίου τό σύνθημα έδωκαν πρώται αί νήσοι του Αιγαίου, και πρωτίστη ή ένδοξος "Υδρα, είναι άγών εθνικός, άγών νόμιμος, άγών δικαιοσύνης, φωτισμού, άπολυτρώσεως, άναστάσεως τής Ελλάδος. Έντιμοι και μακάριοι όσοι τον ένισχύσητε. Ατιμοι και ιερόσυλοι όσοι τον πολεμήσητε, και όχι πολίτε. Στοχάσθητε, Έλληνες, ότι έχετε ένα παλαιόν σαπημένον άσκόν έμπροσθέν σας, εν φύσημα, μία φωνή, έκβαλμενη με τόνον άπό τό στόμα σας, αρκεί νά τον διαρρήξει". 


Ο Μιαούλης περίμενε μέχρι την 31 Ιουλίου / 12 Αυγούστου να γίνει η Επανάσταση με την επιστροφή από το Ναύπλιο, των αγγλογάλλων «συμμάχων», αλλά επειδή λιποτακτούσαν οι άνδρες του, παγίδευσε τα πλοία, και την 1/13 Αυγούστου, δραπέτευσε και αυτός για να σώσει το τομάρι του, ανατινάζοντας την κορβέτα ΥΔΡΑ πρώτα, και την φρεγάτα ΕΛΛΑΣ , ενώ αμέσως μετά, ο Γκ. Αμπάτι ανατίναξε το φρούριο του Ναυστάθμου. 

Ο Μιαούλης με τον Ιωάννη Κριεζή διέφυγαν με πλοιάριο στην Ύδρα. 

Η ΚΑΡΤΕΡΙΑ και το παλαιό δίκροτο ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ σώθηκαν επειδή ο Μυκονιάτης ναύτης Γιώργος Γαλασίδης κι ένας στρατιώτης, κολυμπώντας πρόλαβαν την τελευταία στιγμή να αποκόψουν τα φυτίλια. Ο Κανάρης, ανέφερε αμέσως στον Κυβερνήτη: «Ὁ Μιαούλης παρέδωκεν εἰς τάς φλόγας τήν Ἑλλάδα καί τήν κορβέτα Ὓδρα˙ εἴθε νά παραδωθῆ τό ὄνομα τοῦ αὐτουργοῦ τοιαύτης πράξεως βαρβαροτάτης εἰς αιώνιον ανάθεμα».

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

4 Ιουνίου 1812. Ο Καποδίστριας ενημέρωσε την Κέρκυρα από το Μέτωπο του Δούναβη

Για την κατανόηση της Επιστολής πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ο Καποδίστριας γνώριζε ότι θα την διαβάσουν και οι Άγγλοι και οι Γάλλοι, και ίσως οι Αυστριακοί, για αυτό απέδιδε στη «θεία πρόνοια» τον Τσιατσαγκόφ. Η Επαναστατική Ουσία βρισκόταν στο τέλος. «Είθε ή ιερά αύτή ευχή καί αί δεήσεις αύταί νά είναι πάντοτε εις βοήθειάν μου καί νά μή μέ έγκαταλείψουν ποτέ. Ηύρα εδώ πολλάς γνωριμίας. Δεν ήδυνήθην έξ άλλου νά ίδω άκόμη ούδένα ήσύχως. Όλα λάθρα, διότι υπάρχει πολλή απασχόλησις».

"Βουκουρέστιον, 23 Μαίου/4 Ιουνίου 1812

Εις τόν Πατέρα μου.
"Έφθασα ύγιής. Εις τό μέσον της διαδρομής έμαθα οτι ό αρχηγός ύπό τάς διαταγάς του όποιου ήρχόμην νά ύπηρετήσω ήτο ή Α. Ε. ό Ναύαρχος Τσιτσαγκώφ, όστις έχει μέ εύρυτάτην δικαιοδοσίαν τήν γενικήν διοίκησιν της στρατιάς τοΰ Δουνάβεως. Ή ιδιότης μου παρ' Αύτώ είναι εκείνη του Αρχηγού και Διευθυντού της Γραμματείας του δια τό διπλωματικόν τμήμα. Ή Α. Ε. με εζήτησε από την Α. Α. Μεγαλειότητα και ευγενώς τούτο εγένετο δεκτόν. Είμαι εδώ από τριών ήμερών και από τήν στιγμήν της αφίξεως μου άνέλαβον έργασίαν. Δέν έχω όθεν καιρόν νά Σάς γράψω περισσότερα και αγνοώ τούς όρους τής θέσεως τήν οποίαν κατέχω, δηλαδή την μισθοδοσίαν. Ελπίζω ότι θά είναι καλά ύφ' όλας τάς άπόψεις, διότι αυτή ή γνωριμία μέ τόν Ναύαρχον (ήτο Υπουργός τών Ναυτικών) είναι παλαιά και εις τήν Πετρούπολιν είχον τήν τιμήν νά τόν βλέπω συχνά, χωρίς ποτέ νά σκεφθώ, ότι θά ήρχετο ήμέρα καθ' ην θά ήμην υπό τάς διαταγάς Του. Ή Θεία Πρόνοια έτσι θέλει επειδή ή ευχή τών γονέων μου είναι μαζί μου και επειδή
ό ιερομόναχος Συμεών δέεται ύπέρ εμού και επικαλείται δι' έμέ καλόν ταξίδιον...
Είθε ή ιερά αύτή ευχή καί αί δεήσεις αύταί νά είναι πάντοτε εις βοήθειάν μου καί νά μή με εγκαταλείψουν ποτέ. Ηύρα έδώ πολλάς γνωριμίας.
Δέν ήδυνήθην έξ άλλου νά ίδω άκόμη ούδένα ήσύχως.Όλα λάθρα, διότι υπάρχει πολλή άπασχόλησις καί θέλω συγχρόνως νά χρησιμοποιήσω μετριοπαθώς τάς δυνάμεις μου καί τήν ύγείαν μου έν τή υπηρεσία. Τούς έγκαρδίους μου χαιρετισμούς εις όλους. Φιλώ τάς χείρας τών θείων καί θειών. "Εστω μετ' έμοϋ, έπαναλαμβάνω, ή ευχή τών γονέων μου.

Ό υιος Ιωάννης.

(Υ. Γ.) Γράφω έχων μετ' έμού τόν Κον Πομπρώφ, όστις έργάζεται κατά τήν στιγμήν ταύτην εις τήν ιδίαν μου τράπεζαν. Αυτός Σάς ενθυμείται καί Σας στέλλει χιλίους χαιρετισμούς. Το αύτό καί ο Κος Φοντόν καί αυτός επίσης είναι εδώ".

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

27 Μαΐου 1807 ο Καποδίστριας έφθασε στην Λευκάδα

Στις 27 Μαΐου/8 Ιουνίου ο Καποδίστριας ως έκτακτος απεσταλμένος της Γερουσίας από την Κερκυρα έφθασε στην Λευκάδα ως διοικητής του νησιού, και πέρασε τις δύο πρώτες νύχτες στα χαρακώματα, καθώς αναμενόταν απόβαση των Τουρκαλβανών. Μαζί του ήρθε και ο αδελφός του Αυγουστίνος Καποδίστριας, και οι νεαροί ακόλουθοί του Κερκυραίοι, Καβάσιλας, Καραντινός και Βάρθης. Συνεχείς ήσαν οι κανονιοβολισμοί των Τουρκαλβανών κατά του φρουρίου «Αλέξανδρος», προετοιμάζοντας την απόβαση, ενώ οι Έλληνες απαντούσαν με τα κανόνια του φρουρίου της Αγίας Μαύρας.

Η προδοσία της Κάσσου από τους Κουντουριώτηδες και η «βοήθεια» των αγγλόφιλων ρουφιάνων από τα δανεικά

Η Κάσος λόγω της γεωγραφικής της θέσης αλλά και της ναυτικής δύναμης, αποτελούσε σημαντικότατο έρεισμα των ελληνικών επαναστατικών δυνάμεων στο Αιγαίο και στήριγμα της Επανάστασης Κρήτης, οι Έλληνες της Κάσσου ζήτησαν επανειλημμένα βοήθεια από την Ύδρα, και τις Σπέτσες, και την επαναστατική κυβέρνηση Μαυροκορδάτου -Κουντουριώτη να στείλουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα ενίσχυση της Κάσου με πλοία, πολεμοφόδια και στρατό. 
Και οι πατριώτες Κάσσιοι απέμειναν την κρίσιμη ώρα της Τουρκοαιγυπτιακής εισβολής μόνοι και απροστάτευτοι και υπέστησαν πλήρη καταστροφή.

 Ο αγγλοτσολιάς Γεώργιος Κουντουριώτης μαζί με τον Μαυροκορδάτο αρνήθηκαν να στείλουν βοήθεια και στις 27 Μάϊου /8 Ιουνίου 1824 που ο στόλος της Αιγύπτου επιτέθηκε στο νησί , ο τενεκές των αγγλικών δανείων, υπέγραψε επιστολή υποσχόταν βοήθεια στον επαναστατημένο λαό της Κάσου, όταν θα ερχόταν η δόση του δανείου των Ρότσιλντ, και τους έλεγε: «η Διοίκησις γνωρίζουσα τήν γενναιότητά σας καί τήν απόφασίν σας νά θυσιασθήτε πάντες υπέρ πίστεως καί πατρίδος, πληροφορηθείσα ότι καί αρκετά ξένα άρματα ευρίσκονται εις τήν νήσον σας είναι βεβαία ότι θέλετε δώσει τρόμον εις τόν εχθρόν». 

Η επιστολή του προδότη υδραίου εβραιόσπορου είναι η ακόλουθη: 

«Η Διοίκησις, ως κοινή μήτηρ, δέν θέλει αδιαφορήσει καί εις τάς πολεμικάς χρείας, καί φθάσαντος τού δανείου θέλει σάς οικονομίσει αναλόγως. Τά πολεμικά πλοία εξ Ύδρας καί Σπετσών δέν εκπλέουσιν ακόμη εξ αιτίας όπου τό ταμείον δέν έχει χρήματα νά πληρώσει τούς ναύτας, άμα όμως φθάσουν τά χρήματα καί πληρωθούν οι ναύται θέλουν έβγει ευθύς επειδή είναι έτοιμα. Απορεί η Διοίκησις παρατηρούσα ότι έχετε έλλειψιν εφοδίων, ενώ ειξεύρει ότι καί πρότερον ήσθε εφωδιασμένοι από αυτά καί τελευταίον λαβόντες τά όσα εκ Κρήτης έφθασαν αυτόθι, εφοδιασθήτε έτι μάλλον τούτο. Αν ο εχθρικός στόλος αποτολμήση νά πλησιάση εις τήν νήσον ταύτην καί νά φροντίση νά κάμη έφοδον, η Διοίκησις γνωρίζουσα τήν γενναιότητά σας καί τήν απόφασίν σας νά θυσιασθήτε πάντες υπέρ πίστεως καί πατρίδος, πληροφορηθείσα ότι καί αρκετά ξένα άρματα ευρίσκονται εις τήν νήσον σας είναι βεβαία ότι θέλετε δώσει τρόμον εις τόν εχθρόν. Εν Μύλοις Ναυπλίου τή 27 Μαΐου 1824 Ο Πρόεδρος Γεώργιος Κουντουριώτης» 

Ακριβώς όπως τότε οι γραικύλοι του σήμερα ,παρηγορούσαν τους φτωχούς τους άνεργους και τους πεινασμένους από τηλεοράσεως με το... "έρχεται η δόση".

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Το κόλπο ντε φάβα με τη δίκη Κολοκοτρώνη του 1834

Η θλιβερή επέτειος , είναι στις 26 Μαΐου με το παλιό, 7 Ιουνίου με το Παπικό ημερολόγιο. Για το Λονδίνο, η απόφαση ανακοινώθηκε στις 7 Ιουνίου.
 Η απόφαση στο τέλος για κάθε ομιλούντα την ελληνική αναφέρει:
«Εξεδόθη και εδημοσιεύθη εν Ναυπλίω την εικοστήν έκτην Μαΐου του χιλιοστού οκτακτοσιοστού τριακοστού τετάρτου έτους». 
Αλλά, οι «ιστορικοί» του διαδικτύου και οι «ιστοριοφίδες» της ιστοσελίδας της Χρυσής Αυγής έχουν δικό τους τρόπο υπολογισμού των επετείων. 
Την απόφαση υπέγραψαν ο Υδραίος Βούλγαρης, ο Φαναριώτης Σούτζος και ο Φραγκούλης. 

Η «μαύρη επέτειος» δίνει την ευκαιρία στους «ρουφιανοπατριώτες» της Στοάς και όλο τον συρφετό της αργυρώνητης Ψωροελίτ, να καταριέται την «κακιά Βαυαροκρατία». Για όλα έφταιγαν οι «Βαυαροί» και όχι οι άγγλοι και όχι η Στοά. Και ο διδάσκαλος της Στοάς της Ζακύνθου Κόντε Ρώμας και ο συγγενής του Βρεδ ήσαν μεταξύ των 44 μαρτύρων κατηγορίας. 

Την «Συνομωσία» υποτίθεται ότι την οργάνωνε ο Ρώμας, στα πλαίσια μιας πρόσκαιρης αντιπαλότητας στο Ναύπλιο, της αγγλικής πολιτικής με την "Αντιβασιλεία", αλλά δικάστηκαν οι «Ναπαίοι» οι «Καποδιστριακοί», και όχι ο Ρώμας.

 Το Δικαστήριο ήταν ο αρχισυντάκτης του «Απόλλωνα» της Ύδρας, ο συνομώτης για την δολοφονία του Καποδίστρια Τάσσος Πολυζωίδης και ο ελληνομαθείς Άγγλος Πράκτορας Εδουάρδος Μάνσον, που ήταν το μεταφραστικό του Απόλλωνα. Μαζί τους ο Δημήτριος Σούτζος εξάδελφος του Παναγιώτη και του Αλέξανδρου. 

Η απόφαση διαπίστωνε την «ειλικρίνειαν και την έλλειψιν προμελετημένου ψεύδους» των ψευδομαρτύρων και ότι «καμμία εξαίρεσις κατά των μαρτύρων της κατηγορίας δεν απεδείχθη νομικώς και ότι τα μονομερώς κατ' αυτών λεγόμενα πρέπει να θεωρηθούν ως ελλείποντα πάσης νομικής βαρύτητος»
 και αποφάσισε να καταδικαστούν εις θάνατον, ως ένοχοι εσχάτης προδοσίας
 ο Δημητριος Πλαπούτας και Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και να καταδικαστούν εις τα δικαστικά έξοδα ήτοι χιλίας τεσσαράκοντα επτά δραχμάς και λεπτά εννενήκοντα τρία.

 Η απόφαση ανέφερε στη συνέχεια:

 -Η παρούσα απόφασις θέλει εκτελεσθή εις την εκτός του Φρουρίου Ναυπλίου πλατείαν 
-Οι καταδικασθέντες κρίνονται άξιοι της Βασιλικής χάριτος, την οποίαν θέλει ζητήσει επισήμως το Δικαστήριον από την Αυτού Μεγαλειότητα
 -Αναβάλλεται η εκτέλεσις της παρούσης αποφάσεως μέχρι της εκβάσεως της περί της χάριτος αιτήσεως. 

Ο Όθωνας μετέτρεψε την απόφαση στις 30 Μαΐου σε εικοσαετή κάθειρξη και ο Κολοκοτρώνης ειπε το συγκονιστικό. «Θα τον γελάσω τον μεγαλειότατο γιατί δεν θα ζήσω τόσο». 

Η Υπόθεση αυτή και η παρεπόμενη "δίκη των δικαστών" είναι 
η κολυμπήθρα του  Σιλωάμ για την αγγλοκρατία. 
Συνήγορος υπεράσπισης του Πλαπούτα ειχε αναλάβει το τέκον της Στοάς του Λονδίνου Χριστόδουλος Κλωνάρης φανατικός αντικαποδιστριακός και φανατικός φίλος του Μαυροκορδάτου. 
Ο Μαυροκορδάτος που παρακολουθούσε τη δίκη είπε στον Οθωνα ότι οι κατηγορούμενοι έπρεπε να Αθωωθούν. 
Ο Πολυζωίδης ήταν το φερέφωνο του Μαυροκορδάτου.
 Η συμμορία των πρακτόρων και των δολοφόνων του Καποδίστρια εμφανίζει τη δίκη ως δείγμα της εθνικής της σκέψης και αναδεικνύει το κάθαρμα Πολυζωίδη ως «εθνικό δικαστή», και η «καλή» και «συνταγματική» αγγλοκρατία βρίζει την κακή και αυταρχική βαυαροκρατία που χρωστούσε και εκείνη στον Ρότσιλντ. 

ΥΓ. Πάντως μέσα από την δίκη βρέθηκε και ο Ιστορικός της Αγγλοκρατίας Ιωάννης Φιλήμων.